Een ode…
Tegenover het Theater des Célestins
Slaapt u als een roos
En ’s morgens staat u op
En zet u hem op uw hoed

Te voet  bekijkt, bewondert u
Traboules*, muurschilderingen en musea.
En teruggekomen, moe van ’t wandelen
Een welkom glaasje of een kopje thee.

Gezeten op een bankje
Onder de magnolia’s
Op het plein
Geniet u van het leven om u heen.
Zie hoe hier het leven bruist,
En laat u eens verleiden,
Door een of andere ‘bouchon’
en zijn vrolijke ‘patron’.

Tussen de Place Bellecour en de Place des Jacobins,
Tussen de Rhône en de Saône,
Wordt u weer blij als een kind,
In het Hotel des Célestins.
*Doorsteekjes, typisch voor Lyon